Verbal animal derivatives

  • Awwal12

    Senior Member
    Russian
    The list is quite impressive, though, the Russian counterpart will be considerably less extensive.
    And here it goes (may be incomplete):
    козлить (kozlít', from kozyól "billigoat")
    1. to jump violently while moving forward, to porpoise (about aircrafts), to bounce;
    2. to sing fragments out of tune;
    3. to behave in an undesirable way, by intent or as if it were by intent; in particular, to refuse to work or to work in a wrong way (about machines); to do stupid things;
    4. to badmouth smb.
    собачиться (sobáchit'sya, reciprocal reflexive, from sobáka "dog") - to be quarreling
    мышковать (myshkovát', from mysh "mouse", mýshka "little mouse") - to hunt mice, especially in winter (like foxes usually do, feeling a mouse moving under the snow and using high jumps to catch it)
    быковать (bykovát', from byk "bull") - slang. to behave aggressively and provocatively, seeking for conflict
    набычиться (nabýchit'sya, inchoative, from the same etymon) - to frown, looking from under one's eyebrows in an unfriendly way
    обезьянничать (obez'yánnichat', from obez'yána "ape") - to ape
    хомячить (khomyáchit', from khomyák "hamster") - slang. to eat, usually when one isn't supposed to
    петушиться (petushít'sya, from petúkh "rooster") - to behave in a haughty and scandalous way
    приголубить (prigolúbit', from gólub' "pigeon", golúbka "dow") - to caress for a while (+ figurative extensions)
    свинячить (svinyáchit', from svin'yá, svín "pig") - ~to create a mess by negligence (especially when it results in dirty surroundings)
    поросятничать (porosyátnichat', from porosyónok, porosyá "piglet", pl. porosyáta) - id.
    поросячить (porosyáchit', from the same etymon) - id.
    хрюшничать (khryúshnichat', from onomat. khryúshka "pig", lit. "oinker") - id.
    ершиться (yershít'sya, from yorsh "ruff")
    1. to stand on end (about hair); cf. ерошиться (yeróshit'sya) - id., probably related;
    2. to behave in a passionately stubborn way, unwilling to concede or to do sth else
    прищучить (prischúchit', from schúka "pike") - coll. to catch, to punish, to finish off, to immobilize by pressing against some surface, to put intentionally into a difficult social position
    ёжиться (yózhit'sya, from yozh "hedgehog") - to shiver
    крысячить (krysyáchit', from krýsa "rat") - slang. to steal from one's own associates
    попугайничать (popugáynichat', from popugáy "parrot") - to parrot
     
    Last edited:

    Awwal12

    Senior Member
    Russian
    słaniać się = chwiać się na nogach = stagger. słoń = elephant
    P.S.: And here's another example of a false animal verb. :) The Proto-Slavic *slonъ (I) and (II) are very unlikely to be related; the word for the animal is likely a loan from Turkic *arslan "lion" (cf. a similar confusion with Gothic ulbandus "elephant" > Slavic *velьb(l)ǫdъ "camel"), while the second one is a doublet of *klonъ.
     
    Łaska (I) and (II) are likely unrelated, in which case it's not an animal verb really.
    The list is quite impressive, though, the Russian counterpart will be considerably less extensive.

    That's right łaska = mercy , милость ? , milost in Czech, but ласка in Ukrainian.:)
    miłość = любовь (love)

    łasić się = fawn , (ластиться ?)
    łasica = weasel (куница or ласка ? )
    kuna = marten ( белодушка ?)

    Let's see etymology of łaska ?

    laska Proto-Indo-European root , lās- ‘żądny, pożądliwy, łakomy, chciwy, swawolny = ( eager, avid, voluptuous, greedy, wanton).

    Na tym samym rdzeniu opiera się między innymi: litewskie lokšnus ‘czuły’, łacińskie lascivus ‘figlarny, rozpustny’, staroindyjskie lālasa- ‘namiętnie pożądający czegoś’, niemieckie Lust ‘ochota’, ‘pożądliwość’, angielskie lustżądza’, ‘pasja, namiętność’.
    Genezę polskiej łaski można by zatem przekornie streścić: od ‘pożądania’, poprzez ‘pieszczotę’, po ‘miłosierdzie’. Słowo łaska pozostaje w łączności etymologicznej między innymi z łaskotać, łaszczyć się, łasy, łasuch, łasować oraz łasić się, od którego wywodził łasicę Brückner.

    On the same core, it is based, among others: Lithuanian lokšnus' tendery ', Latin lascivus' playful, 'fast',' wanton' old Indic lālasa- 'passionately lust , desire something', German Lust 'zest', 'desire','lust', English 'desire', 'lust', 'passion.
    The genesis of the Polish łaska could therefore be converted to summary: from 'desire', through 'caress', after 'mercy'. The word of łaska remains in the etymological communication, : tickle, cajole, blarney , simper , and according to Brückner łasica = weasel descend from them.

    Jej łaskawość łasica
     
    Last edited:

    Panceltic

    Senior Member
    Slovenščina
    zajęczeć = wydać z siebie jęk = groan . zając = hare

    I think this one is false as well. »Zając« is from Psl. *za̋jęcь whereas »zajęczeć« is from *jęča̋ti with the perfective prefix *za-. Indeed you can see the same root in the very description of the verb you gave: wydać z siebie jęk (*jęk-ěti > *jęča̋ti). Anyway, hares don’t groan :)
     
    zajęczeć = wydać z siebie jęk = groan . zając = hare

    I think this one is false as well. »Zając« is from Psl. *za̋jęcь whereas »zajęczeć« is from *jęča̋ti with the perfective prefix *za-. Indeed you can see the same root in the very description of the verb you gave: wydać z siebie jęk (*jęk-ěti > *jęča̋ti). Anyway, hares don’t groan :)
    Thanks for your suggestion indeed :
    zając zajęczał smętnie, kurczę się skurczyło...” – jak pamiętamy z „Figielka” Juliana Tuwima.
    Oczywiście taka etymologia to nie etymologia, tylko zabawa.
    Of course, such etymology is not etymology, only fun.. :D

    Słowo zając nijak nie wiąże się z jęczeniem ani jękami, nie ma także żadnego związku z czasownikiem jąć (zająć, podjąć, przyjąć).:p
     
    Top